ستاسو ژوند په سپورت کې مسلسل تمرین دی، د غذايي قواعدو پیروي، د وینې د بورې کنترول او د درملنې اصالح لپاره د ډاکټر لیدل. د ډایټیسټ د درملنې په برخه کې خورا مهم دی. دا اکثرا داسې کیږي چې یوازې یو ساده غذا د یو کس سره مرسته کوي چې دا ناروغۍ حتی پرته له درملو څخه خلاص کړي، او ټول هغه څه چې تاسو یې پیژني مننه کوي، د بیلګې په توګه، تاسو په بشپړ ډول نشي کولی د شکر په ناروغۍ کې کار واخلئ.
د خواړو لیدنه، تاسو په بدن کې د میټابولیک پروسې عادي کول او د وینې شکر کم کړئ. د دې ناروغۍ لپاره د خواړو ګټې ګټه حتی پخوانی مصریانو پوهیده. د ناروغۍ سره د مبارزې د نورو لارو څخه مخکې د خواړو کار څنګه او د هغې ګټې څه ډول دي؟ ډایبېټیس میټیتوس په بدن کې د کاربوهایډریټ میټابیلیزم څخه سرغړونه ده. د غذا په واسطه د کاربوهایډریټ میټابیلزم بیا رغونه ممکن دی.
د مناسبو تغذيې په مرسته د بدن په کاربوهایډریټ کې یونیفورم اخیستل لاسته راوړل کیږي. د لومړی ډول د شکر ناروغۍ لپاره، یو غذا په ساده توګه یو مهم اړتیا ده. په تغذيې کې ناکامي کولی شي د ناروغۍ جدي پیښې رامینځ ته کړي. د خوړو د ساتلو لپاره، دا مشوره ورکول کیږي چې د تغذیې درملو وساتي. دا هغه خواړه ریکارډونه چې تاسو یې د ورځې، د هغوی کلوريز او مقدار لپاره وخورئ. دا ډول ڈائری تاسو سره مرسته کوي ترڅو د خواړو ساتنه وکړي او په دې کې ستاسو د درملنې بریالیتوب.
د شکرې ناروغۍ د هر ناروغ لپاره انفرادي ده او د انتونیکولوژیست له خوا جوړه شوې ده چې دا یې وګوري. کله چې د غذا تنظیم کول، د ناروغ عمر، جنسیت، فزیکي فعالیت، او وزن حساب کړئ. د محصول انرژي ارزښت هم اړین دی.
د خوارځواکۍ سره د تغذيې اصلي شی د کاربوهایډریټ په کارولو کې یو محدودیت دی. ناروغ په څرګنده توګه شکر، چاکلیټ، میوه، کنفینګریري، جام او آیس کریم نه خوري. په هرصورت، په مینو کې د شکر ناروغۍ، د شیدو محصولات او د شیدو لوښي باید شتون ولري. سربیره پردې، موږ باید په یاد ولرو چې د خواړو مینځلو باید په ورځ کې لږ تر لږه 5-6 ځلې وي او محصولات باید ویټامین ولري، او د خوړو د کاليز محتوي ټیټه ده.
په دې خاطر چې ناروغان کولی شي په سمه توګه د کاربوهایډریټ اندازه په خپل خوراک کې حساب کړي او دا څرګنده وه چې یو څوک نشي خوړلی، ډاکټرانو د غلو د واحد مفهوم متعارف کړی. دا په ځانګړې توګه د هغو کسانو لپاره چې انسولین تر لاسه کوي خورا مهم دي، ځکه چې کاربوهایډریټ اندازه باید د انسولین مقدار سره برابر وي. دا باید په یاد ولرئ چې د غرمې او خواړه د دریو څخه تر 5 انډول واحدونه دي، نه د دوو ډوډۍ ډیری قطعونه په یو ناسته کې.
د انارو واحد عبارت دی له:
- دیرش ګرامه ډوډۍ،
د اوړو غنم،
- دوه ټوټې ټوکر شوي کڅوړي،
د شیدې شیش،
د شین زرغون،
- یو پوزه،
یو چوغندر،
درې انګورو،
نیمه انګور، کیکا، د جوار د کوب،
- یو مڼه، ناک، آګاه، نارنج، اطمینان، د خټکي یا خټکي یوه برخه،
- درې یا څلور منارین، زردالو او پلونو،
- یو غوړ چرګان، سریبربرونه. بلوبری، کريټری، لینګیرز، توربیری،
- د انګورو جوس د یوې شیش یوه برخه،
نیم مڼه د مڼو جوس،
د کفاس یا شیر یو شیش.
غوښه او ماهي په کاربوهایډریټونو کې نه لري، او له دې امله دوی ته اړتیا نلري. په ډایبېټس کې دا په جدي توګه ناممکن ده چې د خوړو تولیداتو کې شامل وي چې دا کار کاربوهایډریټ دی. دا اړینه ده چې د جراحۍ، مسالد، لوړې او سګرټ کارولو په جدي توګه محدود کړي. دا اړینه ده چې په بشپړه توګه د خوړو د محصولاتو څخه بهر ویستل شي چې په یوځای کې ډیری وریجې او کاربوهایډریټونه (کیک، کیک او نور مچۍ) شامل دي.
ناروغان د ډول ډول ډول ډول ډول ناروغیو سره مخ کیږي، نو د ناروغۍ وزن کموي. په ځینو حالتونو کې، ډاکټران د ځانګړو ډولونو درملنه کوي چې د خواړو او تمرین سره یوځای، د وزن ضایع کولو کې مرسته کوي. که چیری ناروغ د دوه ډوله شکر لرونکی ناروغی د موبلیت څخه رنځ نه وی، نو غذا د دې ناروغی لپاره د نورمونو سره سم جوړیږی) جنسیت، عمر او فزیکی بوټ (حساب ته په پام سره.
د شکر ناروغۍ یو مهم اصول د محصولاتو تبادله ده. تاسو به خپل غذايي توکی متفاوت کړئ، که تاسو په مختلفو ورځو کې مختلف محصولات کاروئ، او همدارنګه د هغوی مختلف ډولونه جوړ کړئ. دا ممکنه ده چې د "شیدې ورځې" یا "سبزيجاتو ورځې" او نور په نامه نومول شي.
اوس تاسو پوهیږئ چې تاسو د شکر ناروغۍ سره څه نشي کولی او ستاسو څنګه مینځل سم سمبال کړئ. نو، راځئ چې هغه څه تکرار کړو چې موږ د ډایبېټیسټ سره خواړه پریږدو - ټول په مباحثو، میو او چای، بنګ، آیس کریم، سوډا، کیلا، انګورو، او نورو میوو کې مچیو او جوس، چې پدې کې ډیری ناکافي کاربوهایډریټ شتون لري. هر ډول مساله، مساله، سګرټ، مرچ او سرسري مه خورئ. دا یوازې عمومي سپارښتنې دي. د متوازن غذا د سم جوړښت لپاره، تاسو باید تل د یو متخصص سره مشوره وکړئ.